Ons natuurlijk talent om zaken anders aan te pakken dan normaal en zo geld te besparen of andere voordelen te behalen, werkte dit keer behoorlijk tegen ons. Natuurlijk hadden we bij eerdere grensovergangen al gemerkt dat de overgang tussen twee landen nogal onwrikbaar vastligt, maar toch vonden we dat we de passage naar Egypte een stuk goedkoper konden maken dan het eigenlijk hoort.

Terwijl men dacht dat we wel even een reisbureau zouden betalen om ons visum te bemachtigen, ontdekten we dat een visum naar Sinaï gewoon gratis is. Gratis is niet duur en we waren er van overtuigd dat we ergens in de woestijn wel wat konden regelen voor de rest van Egypte. Vervolgens was het de bedoeling dat we onze nummerplaten zouden verwisselen voor Egyptische bij de douane, maar door een miscommunicatie namen wij aan dat we zonder ook gewoon de Sinaï in konden rijden. Hopsa, weer een dikke 1000 Egyptische Pond bespaard en zonder moeite leken we de grenspost te verlaten. Een controlepost nog geen kilometer verder maakte echter een einde aan onze opgetogen gezichten met een kort en krachtig ‘Nummerplaten halen…’

PS. Vanuit Caïro wensen wij iedereen een top 2009 toe en bedanken wij iedereen voor alle steun in 2008!
(more…)

De drie linker handen wensen je geweldige feestdagen en een goed 2009! Maar nu ga je eerst ons blog lezen, want die is weer geweldig.

Update: Momenteel zitten we in Egypte, waar we eindelijk begrijpen waarom iedere Arabier als een mafkees met zijn lampen loopt te knipperen. Dat is namelijk om je tegenligger wakker te houden en op je aanwezigheid te wijzen. Wij knipperden niet, maar onze aanwezigheid was er zeker wel. En dat heeft een slapende Arabier ook ontdekt. En wij hebben ontdekt dat een Mercedes niet van wol is gemaakt. Verder zijn jullie helden ongedeerd, behalve Doutzen, die heeft met haar linker voorgevel onze vege leden beschermd, met als gevolg een total loss supermodel. wat dit betekend voor onze reis vertellen we later, eerst laten we horen wat we de laatste weken in Israel hebben uitgespookt. Blijft het nog even spannend.

(more…)

Juist ja. Israël. Een land dat net zo gevarieerd is als haar inwoners. Inwoners, die vooral bestaan uit reizigers. Reizigers die precies weten wat je nodig hebt, waardoor je om de haverklap wordt uitgenodigd om mee te eten, drinken, douchen en slapen. Vlakbij blut als dat we zijn betekend dit dus dat we ondertussen menig joodse hut van binnen hebben mogen aanschouwen. Shabbat-diners in een kibutz, met 15 man eten uit één pan in de open lucht, douches die veel te klein zijn voor Henk, noem het maar op. Yup, we kunnen stellen dat de Israëliet over het algemeen behoorlijk gastvrij is.
(more…)