Afscheid van Kenia… en van Noflik…
De kinderen van Vingujini zijn ons zat en dus is het weer eens tijd voor een ander land. De bus rijdt richting Tanzania, maar niet voordat we Doutzen voorzien van een mooie beugel die haar snuit een heel ander aanzicht geeft en ervoor zorgt dat we tenminste eens iemand aan kunnen rijden zonder auto schade. En natuurlijk is ons verblijf in Kenia niet compleet voordat, na Mukkes en Minne, ook Henk zich eens liet behandelen in een ziekenhuis waar, heel Afrikaans, de gekko’s over het plafond lopen en er meer bloed aan de bedden zit dan verf op de muur.
Op de avond voor ons vertrek namelijk, bezochten we de andere studenten nog even om gedag te zeggen en het leek een leuk idee om ons vertrek te vieren met een beetje gek doen in het zwembad. Natuurlijk kon het voor Henk niet gek genoeg en met een wild gebaar sloeg deze Left Hand zijn rechter arm maar eens even uit de kom, precies zoals een jaar geleden ook was gebeurd. Minne’s verwoede pogingen om de arm in kwestie weer terug op zijn plaats te trekken en duwen ging gepaard met een luid en continue ‘auw, hufter!’ van Henk en leverde geen noemenswaardig resultaat op, dus werd de patiënt maar naar het lokale hospitaal gebracht. Een pijnverhevigende rit later kwamen we dan eindelijk aan bij het hok dat een ziekenhuis schijnt te zijn. Ondertussen is Henk flink geïrriteerd van de pijn en heeft bedacht dat hij vast sneller wordt geholpen wanneer hij iedereen de huid vol scheld. Elke medewerker die ons niet kon voorzien van een flinke dosis pijnstillers werd zo eens helder duidelijk gemaakt wat er van hen werd gedacht, en wat de staat van het ziekenhuis en Afrikaanse bureaucratie in het algemeen was. Ondanks deze vleiende woorden kreeg Henk na een klein kwartier toch zijn gewenste shot ketamine in zijn been wat een memorabele trip opleverde. Henk knipperde even met zijn ogen en plotseling hadden de in ruime aantallen aanwezige knuffelberen te midden van ruimteschepen en vliegende rozen Henk’s schouder weer netjes in zijn kom getoverd, terwijl er heilige en onverstaanbare bezweringen werden uitgesproken.
Na dit avontuur kwamen we echter voor het eigenlijke probleem van het incident te staan; de rekening.Maar liefst 25 euro (vijf-en-twin-tug-euro!) moest dit grapje gaan kosten! En dat, lieve lezers, is een bedrag dat de ThreeLeftHands tegenwoordig niet zomaar voor handen hebben, dus besloten we weg te rijden. Dit mocht natuurlijk niet en dat zorgde ervoor dat Minne de volgende morgen, terwijl hij onderweg was om net als een paar weken eerder een beetje op de rekening af te dingen, werd opgepakt en afgevoerd naar het politiebureau waar hij al zijn kunsten moest gebruiken om de chef te overtuigen dat we echt wel van plan waren om te betalen, maar geen 25 (vijf-en-twin-tig!) euro, dat is namelijk veel te veel. Uren ouwehoeren en onderhandelen bij het ziekenhuis later, kwam plotseling, als een joker uit een spel kaarten, als een fata morgana in de woestijn en als een hulp bij hoge nood, een medewerker van het NiceView kinderdorp die zonder omhaal de rekening betaalde. Onze trots was het hier niet helemaal mee eens, maar echt een keuze hadden we ook niet en na het kenbaar maken van onze eindeloze dankbaarheid vertrokken we dan eindelijk naar Tanzania.
Nadat we vrij moeiteloos, maar nog armer omdat we voor een visa 50 euro moeten betalen, de grens over rijden, zijn we in het volgende land en hebben we een extra reden voor een feestje; stichting ThreeLeftHands bestaat 1 jaar! Hierbij willen wij je bedanken dat je het afgelopen jaar hebt mede mogelijk gemaakt dat er drie jonge mannen door Afrika zijn gereden om daar zelf te ervaren hoe dit continent in elkaar steekt, met hun unieke vaardigheden helpen waar het maar kan en over deze gebeurtenissen vertellen via diverse media, waaronder natuurlijk deze website. We menen het wanneer we zeggen dat het zonder jouw support niet mogelijk was. Dus van ons alle drie, en ook van Noflik; bedankt! Over Noflik gesproken, mevrouw heeft zowaar haar eerste stempel in haar paspoort. We probeerden haar eerst nog te verbergen omdat zoiets toch weer een paar euro’tjes scheelt, maar een oplettende douanier zag onze hond toch in de bus zitten en dwong ons te betalen in ruil voor Noflik’s grensovergang. Zelf hadden we deze twee gebeurtenissen graag willen vieren met een welverdiend biertje, maar helaas, ons budget is echt op het einde en een alcoholische versnapering is een luxe die we ons op dit moment niet kunnen permitteren.
Het einde van Noflik bij de ThreeLeftHands
Dit nijpend geldgebrek heeft ons tot een nogal drastische maatregel aangezet. Bijna dagelijks wordt aan ons gevraagd of we onze oh zo lieve hond niet kwijt willen en omdat we na drie dagen eten schrapen uit vuilnishopen wel weer eens een stukje brood wilden hebben we, met tranen in onze toch wel wat gewende ogen, onze Noflik moeten verkopen aan een plaatselijke Indiër, die nog wel zo goed was een of andere zwerfhond aan ons te geven die we Bastaard hebben genoemd en meteen hebben vrijgelaten omdat we hem toch niet kunnen onderhouden. Nooit meer dat kwispelende stompje dat op ons af komt stormen, geen zekerheid meer dat we voor alles worden beschermd omdat we een zwarte hond hebben, nooit meer die trouwe ogen die wachten tot ze toestemming krijgen om zich te vergrijpen aan weer een bak eten en nooit meer zeggen ‘Goed zo Noflik, dat is een brave meid!’ Sorry Noflik, voor alle keren dat we streng tegen je waren, dat we boos werden wanneer je weer eens van de grond vrat en dat we het leuk vonden je nat te maken. We zullen je missen, lieve hond, maar we hadden zo een honger… en daarnaast weten we niet welke bacteriën we uit die vuilnisbelten hebben gehaald en daarvoor zullen we een dezer dagen wel weer naar het ziekenhuis moeten.
Je merkt het al, denderend gaat het allemaal niet, dus we hopen dat je ons de volgende periode ook blijft steunen. Om je hierbij te helpen hebben we het wel heel eenvoudig gemaakt met de verschillende bedragen aan de rechterkant van de website, waar je gewoon op kunt klikken. Geef ons een reden tot dolle vreugde wanneer we eten of brandstof kunnen kopen, het volgende visum tenminste kunnen betalen of misschien roer je ons wel tot tranen, wanneer we Noflik weer terug kunnen halen. Om het tot Zuid-Afrika te halen hebben we toch nog wel drieduizend euro nodig… Hoe kun jij ons verder helpen? Laat ons je voorstel weten!
August 12th, 2009 at 13:30
Tjonge jonge, de tranen springen in m’n ogen. En bijna zou ik, ja bijna… zou ik medelijden krijgen.
Arme beest, Maar ik ben er van overtuigd dat de Indiër, in wiens handen jullie Noflik hebben achtergelaten, goed voor haar zal zorgen. Immers, jullie hadden het niet gedaan als jullie daar zelf aan zouden twijfelen.
Noflik blijft in mijn gedachten.
August 12th, 2009 at 13:47
Jongens jongens,
wat een verhaal. Erg sneu voor Noflik. Maar ey, uit vuilnishoppen vreten is niks. Doe eens gauw brood kopen met mijn donatie
Wil ik volgende keer wel een bordje zien met “Give me money, PLEASE”, brutale vlegels!
Groet’n Rutger
August 12th, 2009 at 16:46
Hey dudes,
wat een verhaal is het weer. Heb ook reeds weer een donatie gestort. Wel voor belangrijke dingen natuurlijk. Maar, eerst 1 biertje ervan drinken vind ik ok. Bij deze, cheers!!
Hiephoi,
Alje
August 12th, 2009 at 17:19
Jeetje, Knoflook, weg?! Zonde hoor! Hoe is het eigenlijk met die bushbaby afgelopen?!
Wij hebben inmiddels ook afscheid genomen van Kenia! Wennen in Nederland gaat me een beetje te hard. Ben zelfs alweer aan het werk:s
Succes met de laatste loodjes. Gaan jullie ZA redden voor het WK?!
liefs Bianca
August 12th, 2009 at 19:48
Beste Henk, Minne en Mukkus wij willlen jullie graag helpen zeg ons even hoe wij dat moeten doen. we maken wel wat over. Groetjes, Je vader En Je Moeder en Jordy natuurlijk.
wij proberen je te bellen maar dat lukt ons niet.
nou doei doei.
p.s.
hoe smaakt vuilnissenbakken-voer? hadden jullie een 3-gangen menu of een 5-gangen menu?
doei doei
August 12th, 2009 at 20:12
Een bijzondere manier om vorm te geven aan het leven,
en ik weet zeker dat het bijdraagt aan “the good cause”
Groet hans
August 12th, 2009 at 20:35
Dag heren,
Jullie zijn nu al zo ver gekomen, dus … volhouden, kom op!!
Met vriendelijke groeten,
Frans
August 12th, 2009 at 21:18
Als blanken om geld smeken in Afrika. Dat klinkt als een ‘do or die’ uitdaging van een middelmatig BNN-programma. Drieduizend euro kun je shaken, maar dat gesmeek kan ik ook niet tegen, dus de spreekwoordelijke duit in het zakje is onderweg.
Succes heren, en 5 juni verwacht ik jullie alle drie in Nederland. Hoe jullie het doen maakt me niet uit, regel het maar. Waarvoor? Bier!
Hans
August 14th, 2009 at 17:43
Valt me dan wel tegen dat http://threelefthands.com/thanks/ niet bestaat..
De vorige donatie voor “ziekenhuiskosten Henk” is alweer op zo te zien 
August 15th, 2009 at 18:26
It muoit mij wol dat Noflik ûn oar baaske krigen hat. Mar it sil wol net oars kinne, jammer. Dus mannen de knyntsje dagen binne wat foarby,der moat wer wat gebeure om de doutsen cruiser fjirder nei it eindoel te krijen. De jackpot ha ik net wûn, soe it al sa weaze dan hiene jim ek boppe Jan west. De fjouwer euro die ek al wûn ha, set ek jin seadden oan de diek Mar der komt al wat jim kant op ,want om mei honger ien de hals om te rinnen ( wit ik ) is net goed foar it liif. It giet jim fjirder goed en de eagen iepen hâlde. groetnis Pake Minne
August 16th, 2009 at 0:54
Het moet ook niet gekker worden jongens…
Even een opsomming:
Carnet de passage probleem, Arm uit de kom van Henk, Een vliegend wiel van Doutzen, Grieken die de Hollandse gehaktballen niet lusten, gestrand in Egypte, een gekreukelde Doutzen, Noflik gejat, gevaren trotseren in Sudan, illusie armer geworden in Ethiopië, het leven redden van een dief in Nairobi, diverse media gehaald zoals: bladen/ internet/ radio, les geven aan Keniaanse kinderen, bijna dood ervaring van Minne, eten uit de prullenbak en nu…
Noflik verkocht aan een Indiër…
Hoe je het ook wendt of keert jullie hebben een dynamisch jaar achter de rug… En dan druk ik me nog zachtjes uit…
Zet door jongens! Aan het einde van de rit is het ‘t zeker waard geweest…
Zoals ik bijna elke reactie heb afgesloten, zal ik nu ook doen.
HAVE FUN!!
Greetz, Marcel
August 17th, 2009 at 20:20
Dag mannen,
Las dat jullie wat tegenslagen hadden gehad en geld nodig hebben om in zuid-afrika te kunnen komen. Ik heb er al eerder over nagedacht en ik denk dat jullie Afrika-roadtrip-avontuur schitterende televisie zou kunnen opleveren. Een ‘reisprogramma’ zoals jullie die uitvoeren zou volgens mij perfect bij BNN passen. Misschien een idee om BNN eens te benaderen en te vragen wat ze van dit idee vinden?
Ik wil eventueel ook wel contact met ze leggen indien het voor jullie te moeilijk is.
Laat me maar weten wat je ermee wilt doen.
Avontuurse en stay safe!
Groet,
Jacob Blom
August 19th, 2009 at 19:49
Hmm eten uit een vuilnisbak… Als mijn loon is gestort(wat te laat is) zal ik eens es een bedragje aanklikken!
Maar jullie gaan dus nog een heel jaar door ongeveer? Iig gefeliciteerd met het overleven van het eerste jaar en ik wens jullie voor het komende jaar ook weer veel succes!
Liefs Ilse
August 20th, 2009 at 11:16
Hi guys,
Goed idee om Noflik daar achter te laten, klinkt beter voor het dier, al zal ze jullie knufjes vast missen. Succes met jullie experience!
Liefs,
Tam
August 23rd, 2009 at 18:06
Tjonge jonge jonge, nou ik moet zeggen tot nu toe zat ik te wachten waarneer jullie zouden opgeven. Tot nu toe is er niets gebeurt wat de dood tot gevolg had wat ik al heel knap gedaan is Minne kenende. En als westerlingen in Afrika gaan bedelenden dan gaat er toch wel wat verkeerd. Ik zal de portemonnee trekken en een donatie overmaken. Zal Postma en Benschop ook bellen dat er geld op de plank moet komen. Zal het toch wel terug winnen in een potje poker waar een gemis aan Minne is. De W.C is schoon, na afloop ligt er niet overal eten op de grond en de volgende dag klagen de buren niet over het (stem) geluidsoverlast. Maar om het verhaal toch een positieve wending te geven, kortom we missen jullie toch wel in Lwd.
Ik wens jullie een goede voortzetting van de vakantie en hoop jullie weer heelhuids terug te zien in Nederland.
M.v.g
Victor de Jong
February 3rd, 2010 at 13:26
you have a great blog, i bookmarked it so i can get back fast and often, good luck.
April 26th, 2011 at 12:31
Good post. I learn something harder on different blogs everyday. It will always be stimulating to read the paper content off their writers and employ a little from their site. I’d would rather use some when using the content on my own blog whether you don’t mind. Natually I’ll supply link with your web blog. Appreciate your sharing.