Kenia houdt van ons

De volgende morgen wordt Henk vrij vroeg wakker en stapt uit Doutzen, die nog steeds in hartje Nairobi staat geparkeerd. Kleren aan, theepot op het vuur voor een lekker bakje koffie en even naar wat Shilling zoeken om een brood te kunnen kopen. Maar voordat er voor het nodige voer kan worden gezorgd, loopt er een groepje mensen op de bus af, waarvan één gewapend met een camera en één met een microfoon. Of ze ons een paar vragen mogen stellen. ‘Ha,’ roept Henk naar de bus ‘Minne, Mukkes. We komen op T.V.!’

Twee uur later vertonen de media onze gezichten op het nationale nieuws als moderne avonturiers en staan we in een van Kenia’s grootste dagbladen. Deze waardering van onze onderneming spoelt met gemak de kater van de vorige dag weg, toen een lokale Maasai zich verrijkte met een leuke hoeveelheid van ons geld. We spoorden hem op, lynchte hem niet, maar toen was het al te laat; het geld was weg. Als borg hebben we de dief afhandig gemaakt van een zogenaamd gouden ketting en twee mobiele telefoons, zodat we de hoop hebben dat hij die nog komt ophalen in ruil voor ons geld. De lokale politie heeft ons nog proberen te helpen en zette onze crimineel op Afrikaanse wijze binnen vijf minuten weer op straat.

Na het nieuwsitem worden we hier en daar herkend door mensen, wat ons verblijf in Nairobi natuurlijk nog leuker maakt. We maken onder andere kennis met Sjack, een rasechte Nederlander die alweer even in Nairobi woont en onder andere werk verricht voor het lokale ministerie van Toerisme en informatie over Kenia verstrekt. Zoals hij zelf zegt, een vervelende baan, maar iemand moet het doen.

Door de lokale VW Beetle club wordt Doutzen uitgenodigd om in een VW optocht mee te rijden om het 70 jarig bestaan van de Beetle te vieren en speciaal voor deze gelegenheid verzekeren Henk en Minne zich van een heuze jaren-70 look, wat een kruising oplevert tussen foute politieagent en overactieve pornoster, check de foto’s voor bewijs. Mukkes hoeft daarvoor niks te doen, die ziet er van nature al uit als een hippie.

In een computerwinkel maken we kennis met Sherline dankzij één van Minne’s doortastende openingszinnen (He, you’re cute. Want to drink a cup of coffee?) en zij nodigt ons een dag later uit in Thika, waar haar ouders wonen en we ruimte hebben om te parkeren. Toevalligerwijs moeten we net in die plek zijn, waar een technische school ons nodig heeft. En inderdaad, op het terrein van de ouders is genoeg plaats om Doutzen te stallen en onszelf te vermaken. De man des huizes laat ons weten dat we wat hem betreft drie maanden mogen blijven, waardoor we ons meteen welkom voelen. De volgende dagen is er voer in overvloed en doen we ons elke dag tegoed aan vlees, wat we normaal moeten missen omdat het toch behoorlijk prijzig is. De familie is niet alleen ontzettend gastvrij, de vader is ook directeur van de enige school voor blinden in Oost-Afrika, wat ons de kans geeft ook hier vrijwillig onze capaciteiten in te zetten; er is dringend wat IT-kennis nodig om de huidige website te vervangen die maar liefst uit één A4′tje bestaat en het hele schoolterrein kan wel een beurt gebruiken, waarvoor we een vrijwilligersprogramma op willen zetten voor een blijvend constructieve oplossing.

Op één van deze volle dagen rijden we ook naar de enige technische school in Thika waar we verwacht worden maar bij de receptie heeft niemand van onze komst gehoord. Ook de directeur en andere mensen hebben geen idee wie we zijn. Een paar telefoontjes later wordt duidelijk waarom; zoals het de ThreeLeftHands betaamt, zijn we doodleuk de verkeerde school binnen gelopen. Alsof er niks aan de hand is lopen we, cool als altijd, weer naar buiten; volgende keer beter, denken we en dat klopt. Een dag later komt de juiste directeur ons ophalen en een kleine twintig kilometer buiten Thika, na een behoorlijk stuk zandweg, komen we in the middle of nowhere aan in Gituamba, een klein gehucht waar inderdaad een terrein is afgebakend voor een technische school. Opgelucht zien we hoe optimistisch de leidinggevenden hier zijn met de weinige mogelijkheden die we kunnen ontdekken. Vanwege de aanhoudende droogte kunnen de meeste studenten hun schoolgeld niet betalen waardoor ze thuis moeten blijven en de leraren niet betaald kunnen worden. In de school waren welgeteld zes leerlingen en twee leraren aanwezig, maar toch bleef de directeur ambitieus over de toekomst. Heerlijk om te zien hoe buitenlandse hulp de mentaliteit hier nog niet heeft aangetast. Het is aan ons te inventariseren wat er aan grondstoffen en hulpmiddelen aanwezig is en wat er nodig is om de school te laten draaien naar de volle capaciteit van vijftig leerlingen, wat natuurlijk nog steeds niet veel is. Ondanks onze positieve impressie valt ons hier ook weer wat op; in de opslag kamer staan doodleuk twee peperdure zonnepanelen te verstoffen waar niks mee gebeurt. Hoe kan dat toch, terwijl er geen genoeg geld is om gedestilleerd water te kopen voor de aanwezige accu’s? Ligt hier de sleutel tot het efficiënt hulp verlenen aan ontwikkelingslanden? De zonnepanelen waren oorspronkelijk aangebracht om de lichten in het gebouw te laten branden, maar geld om lampen te kopen is er niet. De verkoop van één zo’n paneel zou toch genoeg moeten opbrengen om een aanschaf te doen die daadwerkelijk nodig is? Dit is dan ook onderdeel van het advies dat we verlenen aan ISCOM, het bedrijf dat de school vanuit Nederland ondersteund.

Na dik twee weken hebben we de projecten in en om Thika en Gituamba afgerond en tot onze grote vreugde worden we uitgenodigd door Mark en Frank om oer-Hollandse hutspot inclusief worst te komen eten. Laat dat nou net een van die gerechten zijn die we zo hebben gemist!

Als afsluiter kunnen we je laten weten dat er nieuw bewegend youtube beeldmateriaal van onze avonturen te vinden is op FrieslandCast.nl dat een Hyve voor onze stichting is aangemaakt met allerlei informtie over de ThreeLeftHands, leuk als je daar even kijkt. Ook staan we deze zaterdag in de Leeuwarder Courant, dus hup, kopen, uitknippen en opplakken, want dat willen we natuurlijk wel zien wanneer we terug komen!

[Show as slideshow]

Tags: blind, kenia, kenya, media, school