Kort en krachtig in Jordanie

Het Syrische hokje-naar-hokje grensgebeuren maakt in Jordanië plaats voor een wat moderner kantoor-naar-kantoor grensgebeuren, maar het principe blijft hetzelfde; betalen, stempel, betalen, papiertje, betalen en nog meer stempels. Helaas voor ons is het onmogelijk een computer om te kopen en zuchtend leggen we ons neer bij de vele kleine bedragen die samen een belachelijke hoop vormen. De pijn wordt iets verzacht door de hier ook alom aanwezige afbeeldingen van de president, die veel sympathieker oogt dan de harde militair in Syrië. Afdingen werkte wel, maar we kregen ook minder; binnen drie dagen moesten we het land weer uit zijn en dus was het na de grens meteen door naar Petra, waar we midden in de nacht uitgeput in slaap vielen.

Update: De media begint ondertussen lucht te krijgen van onze reis. Check de prachtige filmpjes gemaakt door Oogwerk Media op Friesland Cast en het Israelische autoblad MotoCar.co.il (wanneer je Hebreeuws een beetje roestig is geworden: vertaling)

In ruil voor wat reclame was het Silk Road hotel bereid ons te voorzien van een lekker ontbijtje. Bij deze dus. Na de thee en aanverwante ontbijt onderdelen liepen we richting de ingang van de volledig uit rots opgetrokken stad Petra. Dit schijnt allemaal vrij intact te zijn, behalve dan de belangrijkste tempel die door Indiana Jones werd opgeblazen in verband met één van zijn vele zoektochten. Wat een held is dat toch! Gebouwen opblazen enzo, om vervolgens belangrijke ontdekkingen te doen. Machtig!

Jullie weten natuurlijk al lang dat wij niet aan toegangsprijzen doen. Omdat zelfs het ministerie van antiquiteiten niet wou meewerken om ons culturele inzicht te vergroten, besloten we dat het veel leuker is om te hiken en dan toevallig in de toeristische attractie te belanden, hopend dat de zwaar bewapende wachters niet overal staan. Een paar kilometer verderop trokken we de bergen in, opzoek naar de vierduizend jaar oude stad. Na een kwartiertje klauteren werd onze tocht abrupt beëindigd doordat het niet langer mogelijk was een achtervolgende en schreeuwende politieman te negeren. Zijn mededeling dat we mee mochten naar het plaatselijke bureau der autoriteiten werd door ons met een duidelijk ‘No!’ beantwoord. In plaats daarvan wisten we de man te overtuigen om ons naar een plekje te rijden waar we een betere mogelijkheid hadden Petra binnen te wandelen. Dat dit niet alleen kwam door onze uitzonderlijke communicatie-skills, is slechts een klein detail…

Het probleem met Petra is echter dat het gewoon een hoop rotsen is en probeer dat maar eens te lokaliseren te midden van een hoop rotsen. Tijdens deze mooie hike kwamen we na een uurtje toch in de buurt door het volgen van verschillende paardesporen. Nadat we eerst een verlaten hutje passeerden dat volledig uit één rots was gehakt, zagen we aan het eind van een kloof een vaag beeld, dat er waarschijnlijk millennia eerder was uitgehouwd. We kwamen duidelijk in de buurt en de volgende klim gaf ons inderdaad een geweldig uitzicht over de vallei. En verrek, stond daar toch die tempel uit de film. Hebben ze mooi gerestaureerd hoor. Net echt.

De laatste afdaling bracht ons midden in de toeristen, waardoor onze ongebruikelijke entree niet heel erg opviel. Ook Petra is een stad met een waanzinnige uitstraling doordat ze bevolkt is geweest door verschillende culturen, waarvan je ook weer verschillende sporen kunt terugvinden. De architectuur word nog indrukwekkender wanneer je erbij stilstaat dat de hele stad, inclusief tombes, amfitheater en tempels uit rots is gehouwen. Bij de gedetailleerde bouwwerken was het dus onmogelijk om een foutje te maken; overnieuw beginnen was geen optie.

Een gratis pizza later reden we meteen weg zodat we ons eindelijk eens een keer aan ons schema konden houden. Parkeren bij het zoveelste kasteel om daar de volgende ochtend wakker te worden en wéér geldwolven van ons af te moeten slaan. Het vertrouwen in de Arabische gastvrijheid is nu helemaal weggeslagen en we worden zelfs een beetje boos op de rotzakken die ons een paar dollar afhandig willen maken omdat we geslapen hebben. Bij het eerstvolgende stadje waar we een kop koffie halen wordt dit vertrouwen weer goed hersteld doordat we zomaar gratis falafel krijgen. Ondanks het gebrek aan vlees is deze vegetarische snack prima aan te bevelen! Wanneer we Doutzen weer in willen stappen krijgen we zelfs een zak toffees in onze handen gedrukt met de boodschap ‘Welcome to Jordan!’.

Helemaal blij rijden we richting Dode Zee, waar je toch een keer in moet hebben gelegen. Met 420 meter onder zeelevel ligt dit laagste punt ter wereld zelfs onder Nederland en verdampt er maar liefst één meter per jaar. Logischerwijs blijft er dan een bult zout water achter waardoor het rond deze zee inderdaad een dooie boel is. Dit schijnt ontzettend gezond te zijn voor je huid, maar lijkt zo ranzig, dat Henk en Mukkes besluiten buiten het water te blijven. Natuurlijk duikt onze crashtest-dummy er zonder veel omhaal wel in, om eigenhandig uit te vinden dat je beter niet kopje onder moet gaan in deze zoute meuk. De rest van de rit naar de volgende grenspost vermaken Henk en Marten zich kostelijk om Minne die zichtbaar last heeft van de slijmerige brij die overal tussen zit en brand als een vat

Als we de grens uitrijden kijken de ambtenaren serieus en wordt Doutzen niet heel erg grondig onderzocht. Wel hardhandig. Men sleept en trekt onbeholpen aan alles dat op een deurtje lijkt en met moeite onze ergernis inhoudend komen we tussenbeide om te laten zien hoe een normaal mens een kast open maakt. De grensgasten tonen bijzonder veel intresse in onze grote keukenmessen en voor de verrekijkers pleegt men zelfs telefoontjes. Bizar, maar onderdeel van een militaire cultuur, in een gebied dat constant onder politieke spanning staat.

Tags: , ,

12 Responses to “Kort en krachtig in Jordanie”

  1. Henk Says:

    Helemaal goed, kijk vooral ook even naar die hebreeuwse website. Amazing n’est ce pas? en dan die filmpjes op Frieslandcast. Ha, ik hou van ons…!

  2. Hans Says:

    Helemaal top, Indiaan, ik hou ook van jullie…!

  3. sjoerd Says:

    He jongens volgens mij gaat het te gek goed met jullie,en een hoop lol zullen jullie ook wel beleven hoop ik? doe het rustig aan en geniet.
    Groetjes de buurman

  4. Tamara Feddema Says:

    Hey wildebraskes,

    Wat een prachtige foto’s en een vermakelijk verhaal weer! Hoe was het olijvenplukken? Bij de weg: mijn reis naar egypte gaat definitief door! Bakje thee doen in Luxor? ;-)

    Liefs, Tam

  5. Jos en Patries Says:

    Heey avonturiers! (weet niet of het goed geschreven is, maar dat geeft niet)

    Wij genieten van jullie verhalen!Wat een geweldige belevenissen, actie en avontuur!En wat een mooie foto’s ook steeds!We vinden het leuk om jullie verhalen te lezen, en we gaan er dan ook echt even voor zitten. We zullen gauw ff kijken of we jullie weer wat kunnen sponsoren.

    Oja, Patries gaat volgend jaar ook weer op pad. Niet zo lang als jullie weliswaar maar toch. Drie weken naar Malawi met een groep. Klaslokalen bouwen, lerarenwoning en nog iets, maar weet niet meer wat. Veel zin in!

    Hee, zet hem op!En geniet er lekker van!

    Liefs, Jos en Patries

  6. Pake Minne Says:

    Moaie foto fan de bijekasten. Der ek even ynsjoen !! Weechje it er mar net op. Sa te sjen is dit ûn frij profesjonele ymker .Ûn bijebakje efter op de doutzencruiser soe net sa gek wêze. Skúfke mei ûn toutsje er oun bun, efkes iepen at er wat ferfelend dien wurd bij ûn grins oergong. Ik doar de gif op ien te nimmen om it sa mar te sizzen dat se jim gau troch lieten , Jim fansels sûnder wat te beteljen,it giet jim goed

  7. Tamara Feddema Says:

    Hahaha, Ik fyn de tip fan pake minne wol geweldich! Bin jo miskien in Wâldpyk? Gouden handel no?!

  8. janneke mulder Says:

    welk tijdstip zijn jullie op skype bereikbaar hier alles goed verhalen gelezen .
    Het duurt voor ons gevoel te lang voor het volgende verhaal.
    We branden van nieuwsgierigheid.
    Maar dat is logisch wachten duurt altijd lang. veel plezier.
    Groetjes Alje en Janneke

  9. Pake Minne Says:

    Gouden hannel !! Folgen’s mij binne de jongkeardels no ien it lân wer se ien de hannel goed tuk binne. No binne de wâldpiken net sa min,mar om better hannelsman te wezen as it folk dat wennet ien it lân fan Molke en huning sil net tafalle. We heare mominteel net folle,soenen se der bliuwe wolle !! Der is wol mear te ferhakstûkjen as yn de sân woastenij fan Afrika.
    Al efkes sjoen op dizze link http://www.youtube.com/watch?v=itvzoP5r8sA

  10. Hans Says:

    Goed bezig heren! Beetje jammer dat al die kleine bedragen samen grote vormen.
    Als je Doutzen in zou ruilen voor een kudde schapen zouden jullie prima kunnen integreren daar volgens mij, met baard en al!
    Rustig aan, en doe ze de groeten in Afrika!

    Gr. Hans & Regina

  11. Gea Says:

    Hallo allemaal!
    fijn om te lezen dat ‘t zo goed met jullie gaat!
    Ik lees jullie avonturen met veel plezier en kijk al weer uit naar de volgende!
    Veel fun nog daar en wees voorzichtig!
    liefs,(tante)Gea

  12. gliders for nursery best rated Says:

    its wonderful as your other posts : D, regards for putting up.