Terwijl Minne 24 uur lang de buschaffeur aanspoorde om Doutzen in te halen, besloten Henk en Mukkes nog even volop te genieten van Minne’s afwezigheid. Dat ging prima en werd goed opgemerkt door de lokale bevolking. Zodoende duurde het niet lang voordat het dappere duo werd aangesproken om een kopje thee te drinken in een Jazz-café. Voor ze het wisten werden onze helden door een labyrint van gangetjes en kleine deurtjes geleid naar een duister hokje van 3 vierkante meter. Jazz werd hier niet gevonden, in plaats daarvan probeerden de locals op gekwieskte wijze de portemonnee van onze toeristen te plukken. Gelukkig leven we op een smalle voet en viel er weinig te halen. Toen Henk ook nog opmerkte dat er een pistool op tafel lag namen de jongens het wijselijk besluit om te maken dat ze weg kwamen, want Minne liep ondertussen ook ergens in Izmir rond. Met de schrik nog in de benen en doordat Izmir 4 busstations bleek te hebben ging de ontmoeting niet helemaal van een leien dakje. Natuurlijk doet een half uurtje tieren door de telefoon wonderen en werden de twee linkerhanden verenigd met de derde!

(more…)

?Nu we al weer even in Turkije verblijven hebben we de mogelijkheid ons wat meer te verdiepen in de lokale cultuur. Als doel hebben wij ons eerder gesteld dat we de Nederlander kennis willen laten maken met de realiteit in Afrika, maar we hadden niet gedacht dat we al in Turkije een onverwachte realiteit zouden aantreffen. Terwijl er her en der Europese regelgeving wordt aangenomen om de toetreding tot de EU te versnellen, verschilt het land cultureel en traditioneel radicaal van de rest van Europa. Natuurlijk is dit gezien de jonge leeftijd van Turkije vrij normaal. Maar we zouden de ThreeLeftHands niet zijn als we hier niet wat dieper op ingaan.
(more…)

Ons volgende doel op onze geweldige en tot jouw verbeelding sprekende tour was de stad Istanbul, om daar via de Bosporus de oversteek te maken naar Azië. Voor de honderdachtentwintigtste keer moesten we ons plan echter weer aanpassen, omdat Mukkes fijntjes wees op de ietwat stijgende temperatuur meter met de onsterfelijke woorden “He !@#$%, zou je ook eens op de temperatuur letten?!!”. Nog wat onder de indruk van deze brute woordkeuze zette Henk de bus aan de kant, waar de heren eens een kijkje namen naar Doutzens fysieke gesteldheid.

Dat wil zeggen, Mukkes kroop onder de bus terwijl Henk er wat bij stond te kijken. Tenslotte weet hij niet zoveel van auto’s, hoewel het voor hem beter is dat ie goed oplet hoe Mukkes ontdekt dat het defect werdt veroorzaakt door een losse slangenklem. Op dit moment konden we alleen maar wachten tot de motor afkoelde, om op die manier te kunnen zien wat er verder aan onze bus mankeerde. Zo zaten we midden in Istanbul lekker gitaar te spelen en dikke pillen te lezen, zonder ons heel druk te maken over het langsrazende verkeer.
(more…)

Daar zitten we dan. Van het ene appartement in het andere. In de afgelopen drie dagen is er meer gebeurd dan in de laatste twee weken. Na het opzeggen van het appartement in Griekenland zouden we direct daarna vertrekken richting Turkije. Zoals gebruikelijk waren we wat te overmoedig bij het plannen en hebben we nog een extra nacht geslapen in Costa’s sleutelhok…

(more…)

Hierbij de lang verwachte update van het leven in Zuid-Europa. Uiteraard is iedere Hollander de laatste jaren wel eens een blauwe maandag op Kreta geland om daar op het strand te niksen en wat gyros te happen, en zal verwachten dat wij hetzelfde doen. Die mensen hebben gelijk. Zo, hebben we dat maar gehad en willen we ook geen woord meer over vakantie, lang leve de lol of dergelijk gezeik horen.

We zijn tenslotte in Griekenland, absoluut een schitterend land. Niet op een of ander touristisch eiland, de enige toeristen hier zijn Mukkes en Henk, maar ergens in een klein stadje in het binnenland. Hier bereiden we de rest van de reis voor. Doutzen heeft het op een paar kleinigheden na prima gehouden en wordt momenteel met behulp van een Duits-Nederlandse-ouzo-drinkende Griek getuned, terwijl wij  een leuke manier vinden om inkomsten te genereren….

(more…)

Goed, na genoeg vertraging, verassingen en oponthoud vertrokken we dan donderdadavond echt uit Berlikum. Op naar München. Volgens de routeplanner is dit in ongeveer zeven uurtjes te doen, dus wisten we dat wij er met Doutzen over twaalf uren zouden arriveren. Omdat we de afspraak met de ADAC niet konden en wouden missen, wisselden we omstebeurt van chauffeur naar bijrijder naar slaapplaats. Er was geen tijd te verliezen en dus ging het wisselen van chauffeur al rijdend. Scheelt toch weer tien minuutjes, en uiteindelijk dus veertig minuten.

Terwijl Minne en Mukkes in de ochtend lekker lag te slapen werd de ongedouchte kop van Henk door de Duitse polizei opgemerkt. Wij willen de Nederlandse arm der wet even op cursus laten sturen naar onze oosterburen om te leren hoe het ook kan! Waar je in Nederland slapend zonder gordel maar een scheet hoeft te laten voor een lik op stuk boete, konden we, doodleuk onze tanden poetsen terwijl Doutzen werd geinspecteerd en goed bevonden.
(more…)

Een vliegend wiel, twee keer politie, heel veel tol, heel veel lagers, mensen die zand verzamelen, een man die God zag en genoeg misverstanden om een leuke komedie van te schrijven. Dát hebben we de afgelopen paar dagen beleefd. Omdat we ervan uitgaan dat onze doelgroep, jij dus, het concentratievermogen van een mentaal aangeslagen goudvis heeft, houden we het kort en behandelen maar een paar onderwerpen per dag. (more…)