TLH tijdelijk in Nederland, grijp dus nu je kans!

Beste lezers, hoedt u! Verstop uw dochters en langspeelplaten, sluit uw deuren en ramen; Henk, Marten en Minne zijn weer in Nederland. De reis, die aanvankelijk een rappe drie maanden zou duren, is nu na drieëntwintig ongecontroleerde maanden tot een tijdelijk halt geroepen. Nu eerst maar even rustig dan? Nee, natuurlijk niet. We zijn nog steeds de ThreeLeftHands en volgens ons is onze ambitieuze missie nog niet voltooid. Omdat we het afgelopen half jaar natuurlijk het spoor een beetje bijster waren, leek het ons verstandig om maar eens een stapje terug te doen om alles in een helder perspectief te kunnen zien en tegelijkertijd kunnen we dan even genieten van onze gloedjenieuwe status als BN’ers. Want door onze avonturen weet natuurlijk een ieder wie wij zijn!

Maar wat blijkt, we zijn helemaal niet zo beroemd. Van alle jonge vrouwen die we hebben ondervraagd, weet slechts een handjevol wie we zijn. ‘Oh ja, iets van die krokodil had ik wel gehoord, ja…’ Parbleu, dat klopt dus niet en is meteen ons eerste doel voor de periode dat wij in den Nederlanden verblijven; zorgen dat we wat meer media aandacht krijgen. Als ThreeLeftHands gaan we een zogenoemde doorstart maken. Vreest niet, we blijven natuurlijk een beetje anders qua insteek, onze tong blijft scherp en onze humor en grenzeloos zelfvertrouwen grotendeels intact, maar voortaan willen we ietsje meer structuur in de updates, pakken we ons project, dankzij opgedane ervaring, een stukje professioneler aan en worden we nóg barmhartiger richting onze medemensen die het, wat betreft achtergrond of uiterlijk, niet zo goed hebben getroffen als ons.

Maar dat is de toekomst. Wat jij als trouwe lezer en onvoorwaardelijk fan natuurlijk eigenlijk wilt weten is waarom het laatste half jaar ‘wat minder’ was. Kijk, zelf hebben we het wel naar ons zin gehad hoor, maar als we andere misstanden in Afrika goed kunnen aankaarten, mogen we ook wel even eerlijk zijn over ons zelf.

Na de dieptrieste maand (die voor ons eerder een hilarisch hoogtepunt was) waarin we onze paspoorten een maandje kwijtraakten aan de corruptie en Mukkes een goede reden kreeg om voortaan in elke bar zijn broek van zijn reet te trekken, besloten we om een aantal maanden voor onszelf te zorgen. Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen verdiende Henk zijn kost en inwoning in Malawi en Mozambique voordat hij een geweldig festival hielp organiseren in Swaziland en later strandde in Johannesburg (in een korte broek, slippers en s’nachts vriest het dus gewoon).

De in Nederland al behoorlijk pientere Minne vestigde zich als westers internetgoeroe in Lilongwe, zag hier Noflik zwanger raken en bevallen van zeven bastaards en kon niet voorkomen dat de Doutzen Cruiser volledig werd leeggeplukt door menig rotzak, die ondanks zijn financieel waarschijnlijk wat penibele situatie nog niet het recht heeft ons te beroven. Na een maand vatte Minne dan eindelijk één van deze sujetten in de vuile vieze smerige kraag en maakte hem ons standpunt wat betreft het voorgaande dan ook duidelijk. Omdat de man niks verstond ging dit met handen en voeten en vrij hardhandig. Mukkes zweefde hier ook wat bij rond en wat hij verder deed, daar heeft hij zelf ook nog geen verklaring voor, maar toch dook hij begin juli plotseling op aan Henk’s zijde in Johannesburg.

De laatste maand in een notedop
Kon het natuurlijk niet missen dat de heren de eerste twee wedstrijden van het Nederlands elftal voor een poep en een scheet konden bijwonen, hier al zagen dat dit niks werd en een maand later toch nog heel verrassend op het strand stonden te feesten en Wesley en kornuiten een belabberd toernooi zagen besluiten met lelijk voetbal en geen prijs. Typisch Nederland dat je een lintje en rondvaart krijgt als je de eerste verliezer bent. Minne, de kluns, miste dit hele spektakel vanwege heel veel goede en minder goede excuses (Feit blijft, ben je zo dichtbij, mis je het WK toch niet? Wat een oen! Dat is het goede woord!).

Weekje later kwam Minne alsnog aan, terwijl de heren Henk en Mukkes zich vermaakten in het dan weer wel aangename Durban. Nog een paar dagen later zaten we zowaar in het vliegtuig, vlogen we de afgelopen twee jaar in een dag terug, kwamen we aan op Schiphol en ben je weer aan het begin van het blog. Als je heel dom bent, ben je dat al vergeten en begin je daar nu weer en kun je dus voor de rest van de dag in een cirkeltje blijven lezen. Vertellen we je volgende week waar Doutzen en Noflik zijn, wat er met de pups is gebeurt en wat we tot zover van Zuid-Afrika vinden.

Speaking of Doutzen, wie heeft haar anticonceptie afgenomen? Dat mag dus niet.

[Show as slideshow]

Tags: doorstart, gecastreerde ezel, Nederland, WK, Zuid-Afrika