Malaria!

May 4th, 2011

bzz...Ik was niet echt hongerig deze avond, wat op zich al vreemd is. Mijn eetlust en algehele appreciatie van goed voer zijn onderhand legendarisch en onderhevig aan menig mythevorming als “The difference between Henk and a tank? You can fill a tank!” Haha. Er zit natuurlijk wel een kern van waarheid in, maar wat de mensen om mij heen waarschijnlijk nog meer verbaast is hoe ik met een dergelijke eetstoornis toch mijn halfgod gelijkende fysiek behoud. Het zit ‘m in de details, mensen, de details. Hier en daar een calorietje verbranden en natuurlijk helpt het ook om genetisch gezegend te zijn met een vribzz...endelijk metabolisch gebeuren vanbinnen. Hoe dan ook, ik had geen honger en hoewel ik wel de intentie, nee drang had om te eten, deed ik het toch niet. Ik had er namelijk gewoon geen zin in. Hoewel dit de nodige wenkbrauwen deed fronsen, was er nog geen reden voor paniek. Nog niet…
Read the rest of this entry »

Vrolijk Pasen! Voor jou dan, voor ons is het minder…

April 23rd, 2011

Zo rond Pasen zou het wel zo passend zijn om te spreken over wonderlijke wederopstandingen en dergelijke, en dat doen we dus ook. Na maandenlang klooien, klagen en anderwijs modderen met Doutzen’s motor, leken onze werken dan eindelijk haar vruchten af te werpen. Het starten van de eens zo nukkige verzameling van bij elkaar geraapte bouten en moertjes betekende de ultieme wederopstanding van ons geliefde Volkswagen, die na de esthetisch verantwoorde creatieve uitspattingen van Mukkes’ vriendinnetje Nynke al helemaal niks meer te klagen had. “Fijn,” zo dachten wij gezamenlijk, “meteen dat land maar uit.” Heeft ons tenslotte niets meer te bieden en na Henk’s immigratie alarmerende kritieken aan het adres van de big bwana hier, werd het zelfs ons een beetje te heet onder de blote voeten.

Na een goeie en weinig enerverende negentig kilometer hoorden we een vreemde ‘tik’ in anders zeer contente geluiden uit het motor-ruim. Mukkes stopte de auto meteen langs de kant van de weg in het pikkedonker en toen we de motor open haalden, zagen we dit:
Read the rest of this entry »

En of er verschil is het onderwijs!

April 13th, 2011

Kids that should be IN schoolMisschien was het gewoon niet zo heel verstandig om kritische vragen te stellen aan een president in wiens land je nog steeds verblijft, terwijl je weet dat de beste man het daar niet zo op heeft. De overige vragen die we nog hebben laten we dus, na aandringen van verschillende kanten, even achterwege tot we Malawi eindelijk kunnen verlaten – uit vrije wil. Daarbij, we hebben alweer andere dingen meegemaakt die ons genoeg kleurrijke stof geven om meer frisse sprankelende verhalen te spinnen die onze website zo afwisselend kleden. En met voorgaande zin bewijzen we meteen onze eeuwig poëtische inborst, mocht je je nog afvragen waar we toch altijd de inspiratie voor onze fijne artikelen weghalen.

Read the rest of this entry »

Beste meneer de president van Malawi, deel 1

March 23rd, 2011

The President of MalawiNiet om het een of ander hoor, maar een paar dagen geleden las ik toch iets geks in de krant hier. Vergeef mij dat ik zo met deur in huis kom vallen, want liever had ik verteld over hoe wij Malawi hadden ervaren, over hoe mooi het meer is dat door Livingstone de zo sprookjesachtige titel ‘Lake of stars’ kreeg toebedeeld, over hoe fijn, soms, de mensen zijn en hoe leuk ik het vind dat gebieden als Liwonde met haar Shire-rivier en Baobab bomen dienden als Tolkien’s inspiratie voor Midden-aarde. Maar dat nieuwsberichtje deed mij toch even met de wenkbrauwen fronsen, zorgde ervoor dat ik eerst even de nadruk moest leggen op wat ik niet snap. Zo zijn wij Nederlanders nu eenmaal, recht door zee en zo. Ik zeg niet dat ik het er niet mee eens ben hoor, want daar schijnt u niet zo van gediend te zijn, maar u moet me toch even het één en ander uitleggen.
Read the rest of this entry »

Wel vrijwilligen, niet met aapjes spelen

March 13th, 2011

Lilongwe Wildlife CentreDe volgende conversatie is vrij vertaald uit het Engels, want ja, de meeste mensen in Malawi spreken nou eenmaal geen Nederlands, maar dit is wel een Nederlands artikel dus wat moet je anders? “Knock-knock” ah zie je, dat bedoel ik dus. In het Nederlands wordt het dan “klop-klop”. Een deur gaat open “Wow! Jeetje! Ik had niet echt verwacht dat jullie ook echt zouden komen…” Een dag eerder ontmoetten we Jonny ergens in Lilongwe terwijl hij(en de eerlijkheid gebied ons te zeggen dat ook wij) niet volledig sober was, waar hij ons vertelde dat hij manager bij het Lilongwe Wildlife Centre is, dat inderdaad is gesitueerd in het centrum van Lilongwe. Mooi, dachten wij, dat komt goed uit. Wachten op de in een eerder schrijven genoemde en vervloekte onderdelen is niet ons sterkste punt, wat ons er toe bracht onszelf te introduceren als de ThreeLeftHands, guerrilla volunteers. En zodoende stonden wij een dag later bij Jonny’s kantoor op de stoep. “..ehm ja, ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo goed begrijp wat wij voor jullie kunnen doen…” “Nee Jonny, wij doen wat voor jullie, wat moet er gebeuren?” “Ja luister, ik begrijp nog steeds niet zo goed wat jullie nut voor ons is… Ik begrijp jullie hele doel niet, eigenlijk…” Dit is dus het gesprek wat we altijd voeren zodra we onze diensten ergens aanbieden en het antwoord is dan ook altijd hetzelfde en komt neer op een paar simpele zinnen.
Read the rest of this entry »

Lamlendig in Lilongwe

March 2nd, 2011

What, Henk looks sad..? En zodoende begonnen we aan het zware karwei dat ons te wachten stond. Zwaar, maar belonend, zo dachten wij. Maar onze bus is het waard. Sorry Amarins, Nynke en alle andere meisjes van overal vandaan die ooit het idee hebben opgevat ons van gedachten te kunnen veranderen; Doutzen is onze enige echte grote liefde en dus offeren wij alles op voor haar welzijn. Ons geduld, onze rust, onze gemoedstoestand, onze plannen, alles mag, nee, moet wijken voor de verlangens van ons eigen supermodel. Vooral ook omdat zij ons van Afrika weer terug naar Nederland moet brengen, klein detail. Op de tweede plaats komt overigens, compleet logisch en door onze fans ook verwacht, onze trouwe, jawel, viervoeter Noflik. We hebben haar nu al zo lang niet gezien, we kunnen alleen maar hopen dat ze ondertussen niet nog twee keer zwanger is geworden(afkloppen.), enorm ondervoed is geraakt(Afkloppen!), of misschien zelf is opgegeten als gevolg van weer een of andere hongersnood(Afkloppen, afkloppen, afkloppen!). Hoe het ook zij, we weten het nog niet. Ons staartloos blafbeest zit in het noorden en wij in het zuiden en zonder vervoersmiddel is het voor ons waanzin om daarheen te toeren. Maar goed, lieve lezer, u/je zult zich afvragen, waarom duurt het nu toch zo lang met die auto? Welnu, weledele volger, onze auto die doet het niet. Ja, zult u vervolgen, daarvan was ik al enige tijd op de hoogte, verteld u daar mij eens meer over? En, ondergewaardeerde lezer dezes, wij zullen hier inderdaad een ietsje pietsje meer over vertellen. Net genoeg om het leuk en interessant te houden en u toch weer over te halen om het volgende verhaal te lezen. Snel, klik op ‘lees meer’ of ‘read more of this entry’. Dat betekend namelijk dat er meer te lezen valt na deze laatste vrij nutteloze zinnen.
Read the rest of this entry »

De tocht naar Malawi. En Doutzen!

February 21st, 2011

Hitching in the mud...Goed uitgerust begonnen we aan de trip waarvan we wisten dat deze wel eens de zwaarste van het aankomende jaar zou worden. Een jaar dat vol gaat staan van de beproevingen, uitdagingen en oplossingen, die voor ons natuurlijk geen enkel probleem zullen vormen zolang we onze bus maar binnen handbereik hebben. Dan kun je namelijk gewoon over problemen en in de weg lopende mensen heen rijden. In de bus hebben we verder genoeg rotzooi, repen leer, stukken touw, gereedschap, potten, pannen, en eten om onszelf te kunnen redden in vrijwel elke situatie die een normale sterveling tot huilen zou brengen. Maar, ook al zijn wij geen normale stervelingen, de reis van Mozambique naar Malawi was geen, zoals ze het in het Frans zeggen ‘walk in the park’, wat te wijten valt aan de ingenieuze, maar elke vorm van logica ontberende infrastructuur van Afrika.

Read the rest of this entry »

Het verhaal van Johnny Dineiro

February 11th, 2011

Bar, restaurant, containerDe markt van Tofo bestaat uit twintig meter aan stalletjes waar op wankele tafeltjes elke 2 meter dezelfde waren worden getoond. Tomaten, ui, komkommer, mango. Tomaten, ui, komkommer, mango. Tomaten, ui… afijn, je snapt het idee. Met een beetje pluizen vindt je hier en daar nog een ei of een avocado, waar het eigenlijk het seizoen nog niet voor is. Achter deze stalletjes gaat een heel wereldje schuil, met kleine restaurantjes en kleine ijzeren containers, vanwaar je drank en sigaretten kunt kopen. Als we aan komen lopen springen de vrouwen op van hun plekje en roepen ze je om toch vooral iets bij hen te kopen “Boa tarde, amigo! Some tomato, or pau?” “My friend, you want banana?” Hartstikke leuk natuurlijk, en het uitzicht, een magnifieke oceaan, met golven die professionele surfers doen kwijlen, maken het allemaal nog idyllischer. Ja, geen verkeerd plekje om heel even bij te komen van de eerste paar hectische dagen. De reis naar Malawi gaat ongeveer vier dagen duren, wat geen pretje is met 70 kilo aan bagage. Omdat Henk hier eerder werkte, kunnen we hier behoorlijk gratis verblijven, terwijl de schroeiende zon onze huid zo nu en dan net zo schroeiend maakt. Het verblijf in Fatima’s wordt opgeleukt door een stel hippies dat besluit te trouwen en het allerbeste voer uit de zee dat je je kunt voorstellen. Maar dit verhaal gaat niet over ons, maar over Johnny.
Read the rest of this entry »

De eerste paar dagen terug in Afrika!

January 31st, 2011

Marten, a camera and an airportHet doet onwaarschijnlijk aan dat we een week geleden ons afscheidsfeestje hadden – waarvoor nog enorm veel dank aan de mensen die hierbij aanwezig waren, onze dank zullen wij uitdrukken in onnavolgbare stukjes, wervelende filmpjes en bijzonder goede daden! – en nu langs de schroeiende kust van Mozambique onze weg naar Malawi zoeken. De eerste nachten in Zuid-Afrika waren een groot succes, daar de Afrikaner die tot op die bewuste dag nog een volslagen vreemde was, aan het einde van de avond één van onze beste vrienden was geworden dankzij zijn niet aflatende voorraad wijn en overige vormen van vermaak waarvan we de definitie liever niet publiekelijk delen. Deze jongeman, Joubert genaamd en accountant van beroep staat ingeschreven op Couchsurfing.org, waar zwervers als wij een bed of bank opsnorren om zo één of meerdere nachten door te brengen. Deze paar uren van voortreffelijk vermaak hadden we wel verdiend, zo vonden wij zelf, na de gebeurtenissen van nog geen dag eerder.
Read the rest of this entry »

Vanavond. Uitzwaaien van uw helden. Meet&Greet!

January 22nd, 2011

Niet veregeten, vanavond om 19.00 in Schaaf City Theatre is je laatste kans om je helden daadwerkelijk uit te zwaaien. Er zijn bandjes, goede presentaties door ons en WeConnect en je drankje wordt betaald door Texaco Jelsumerpoort. Wij zien alleen maar goede dingen hier en willen ook wel eens weten wie ons nou zoal volgt en bemoedigd. Ben je nou niet zo’n fan van ons en vindt je dat wij een stel flierefluitende zwervers zijn, horen wij dat ook graag. Natuurlijk bestaat er dan de kans dat wij je in je gezicht uitlachen waar iedereen bij staat, maar zijn je meningen goed beargumenteerd zul je zien dat onze wenkbrauwen fronsen, ten teken van onze enorme aandacht. Werkelijk, wij horen graag jouw feedback, zoals ze dat met een mooi woord noemen. Tot zo!

Read the rest of this entry »

Doel en Missie

Na twee jaar Afrika zijn de ThreeLeftHands in wezen nog gewoon hetzelfde, maar hebben ondertussen wel het één en ander te vertellen over het continent waar zij in twee jaar tijd de nodige goede werken hebben verricht en hier en daar ook de meest waanzinnige avonturen hebben beleefd. Door altijd onzelf te blijven ging dit niet altijd zonder slag of stoot en zodoende hebben we ook een enorme hoeveelheid ervaring opgedaan. Zou het natuurlijk ontzettend egoïstisch zijn om met al die ervaring, die ongelimiteerde wijsheid, helemaal niks te doen.
Read on »