Terwijl wij nog steeds druk schuren, passen en meten, is er vanuit Dar es Salaam een bus onderweg die binnen drie dagen niet alleen een volledige stammen migratie verzorgt, maar ook een nieuw gloeispiraaltje voor ons mee neemt. Wanneer we, met onze volledig weggeschuurde handen, dit essentiële onderdeeltje in het passende gaatje van ons modelletje drukken, is het tijd voor de ultieme test. Werkt Doutzen mee, of doet ze dat niet? Zijn zenuwen nauwelijks onderdrukkend, kruipt Mukkes op de bestuurdersstoel en haalt een keertje diep adem. Henk en Minne kijken vragend en vol twijfel toe hoe Mukkes zijn moed bijeen raapt voor het moment der momenten. Mukkes sluit zijn ogen en terwijl hij uitademt draait hij eindelijk de sleutel om. Niks. Helemaal niks. Vlak voordat we met zijn drieën in een gevloek uitbarsten dat de hele missiepost op zijn geïmproviseerde grondvesten zal doen schudden, ontdekken we dat de start onderbreking nog omgezet moest worden. ‘Klik-klik’, klaar. Hetzelfde ritueel ontvouwt zich; De gecontroleerde ademhaling van Mukkes en de vragende ogen van Henk en Minne die nu rood aan beginnen te lopen omdat ze niet durven te knipperen. Sleutel om, en… Ja, Great Succes! Nooit klonk het tevreden gepruttel van Doutzen zo geruststellend. Tuurlijk, een paar maanden terug tufte ze heel wat meer solide, maar ze doet het, ze doet het!

(more…)