Na de hutspot zouden we vertrekken, maar zoals het de ThreeLeftHands zo mooi tekent, plakten we er gemakshalve maar een paar nachten aan vast op de veel te comfortabele villa van de Nederlanders Frank en Mark. Nou is het niet heel bijzonder dat we in Nairobi Nederlanders ontmoeten; Heel de stad is vergeven van de expats en vooral Nederlanders kom je hier overal tegen. Vrolijk leveren zij het overgrote deel van de rozen die je op Moederdag net te laat koopt en zorgen hiermee dat Nederland in Afrika vooral bekent staat om de bloemen in plaats van het eeuwige drugsbeleid. Als echte Spaanse Costa Nederlanders klieken ze allemaal samen, wat resulteert in elke avond andere Hollanders over de vloer en uitgenodigd worden bij de buren, die natuurlijk ook Nederlands zijn, om voetbal te kijken. Zodra ‘Buurman’ en Bianca horen wat ons doel hier in Afrika is, gooien ze zonder veel omhaal onze hele bus vol met voeding, zodat wij de volgende grens weer kunnen halen. Of, rekening houdend met Mukkes’ niet te stoppen honger, tot Mombasa.

Terwijl wij een week de gastvrijheid op de proef stellen, leert Noflik wat sociale vaardigheden. Mark en Frank zijn in het bezit van twee jonge Rottweilers, die onze hond zo nu en dan hardhandig duidelijk maken wat haar plaats in deze nieuwe roedel is. De Rottweiler hebben grotere tanden dan Noflik, maar dat weerhoudt haar niet om te blijven uitdagen, zeuren en om klappen vragen. Wat verwacht je ook anders van een vrouw die voor het eerst in haar leven ongesteld is? Die bloedende muts zorgt er daarnaast ook nog eens voor dat Doutzen ook haar periode lijkt te hebben door haar vaginale afscheiding overal te laten slingeren waar het haar uitkomt.

(more…)