De bergen in Tanzania hebben ons weer voldoende opgeladen om ons onze schier eindeloze set met vaardigheden aan te wenden voor een betere wereld en aldus sleept Doutzen ons in een noodvaart naar onze volgende locatie; een kilometer of duizend wordt maar liefst in een week afgelegd en dat is helemaal niet gek aangezien wij steeds vaker Doutzen moeten vervoeren in plaats van andersom.

In weken als deze, waarin het dagelijks afleggen van een aantal kilometer de essentie van onze dag is, vallen we terug op een even simpele als vermakelijke routine; Het rijden begint ergens in de ochtend, die volgens ons ook na twaalf uur kan beginnen, en eindigt rond een uur of vijf, terwijl we dan al twee uren naar een geschikt plekje zoeken om te overnachten. Ondertussen hebben we ook ergens een kool of zak rijst opgescharreld die, zodra we stilstaan, in moordend tempo worden gaar gekookt en gewokt op een veel te hoog vuur in onze opvallend genoeg nog steeds functionerende wasmachine trommel. Na een bak thee zoeken we onze nesten op. Mukkes en Minne slapen buiten de bus, waar ze samen met Noflik de wacht houden over Henk, die als enige nog in de bus slaapt. De volgende dag staan we op, wordt er absoluut niks gedaan tot de eerste bak koffie en stappen we na wat huiselijk vertier in voor de volgende paar kilometer, die ons momenteel van noord naar zuid Tanzania moeten brengen.

(more…)