Twee dagen lang glijdt het asfalt onder ons door, terwijl we steeds dichterbij de hoogste berg in Afrika komen. Asfalt, asfalt, welkom asfalt. Hopen teer die onze Doutzen met gemak door de eindeloze heuvels en bergen loodsen. Veel meer gewenst dan de stoffige wegen die we noodgedwongen inslaan om jullie helden dichterbij de gewenste plaats van bestemming te brengen. Het fijne zand dat door elke kier, en dat zijn er ondertussen veel, naar binnen waait, komt uiteindelijk ook in elke porie van onze trouwe vierwieler, waardoor Doutzen ’s ochtends steeds meer symptomen van een chronische bronchitis vertoont. Vooral nu we niet alleen verder maar ook hoger komen, waar de nachten steeds koeler worden, laat ons supermodel ons steeds hardnekkiger weten dat ze toe is aan de nodige medicatie. Maar dat is voor later zorg.

We zijn hier om het laatste stukje sneeuw in Afrika te bezichtigen, dat door ons aller broeikaseffect gedoemd is om zeer binnenkort te nivelleren tot een grijze smurrie die langzaam zijn weg naar beneden vindt. Het aanzicht van de Kilimanjaro en haar steeds zeldzamer wordende sneeuw zijn een schitterend uitzicht wanneer we zo dichtbij mogelijk proberen te parkeren, zonder een waanzinnige toegangsprijs te hoeven betalen.
(more…)