Op een ochtend, vlak voor we richting stad willen rijden, krijgen we een telefoontje van Audrey; hoofd catering van Tangafresh met een niet aflatende dwang voor ons te willen koken terwijl ze onze kleren wast met de mededeling dat het verstandig is om vandaag weg te blijven uit de stad, want we worden gezocht door de immigratiedienst. Op avontuur belust als we zijn, springen we meteen onze bus in om deze authoriteiten op te zoeken; ons Visa is prima in orde en we zijn weleens benieuwd hoe een Tanzaniaanse gevangenis er van binnen uit ziet. Een uurtje later ontmoeten we inderdaad een agent van de immigratie dienst die verteld dat hij ons in de kantoren van Tangafresh heeft gezien, en dat dat helemaal niet mag, als toerist zijnde. Gewend aan de Afrikaanse angst voor de machtige en vaak corrupte arm der wet, staat de beambte raar te kijken wanneer we zeggen dat wij mogen gaan en staan waar we willen, dat we in een kantoor staan, betekent niks. Verbouwereerd stemt de man hier mee in, maar verzekerd ons dat als hij ons nog een keer achter een buro ziet, hij dan al het recht heeft om ons in de gevangenis te gooien. Dit komt hem dan weer op een gesmoord lachje te staan, plus de boodschap dat zoiets onzin is. Met geen idee hoe deze oer-Hollandse nuchterheid te bestrijden, laat de man ons maar alleen, terwijl hij nog een keer zegt dat hij ons heus kan oppakken.
(more…)

Gulle gever, u wordt bedankt uit de diepste krochten van onze kleine hartjes en natuurlijk ook dat van Noflik, die bijna door het dolle ging toen ze ons na een week eindelijk weer aan de poort van de Indier zag verschijnen, waar we haar eerst hadden achtergelaten in ruil voor een schamele Shilling of twee. Noflik stopte het eerste half uur niet met het rennen van rondjes om jullie drie berooide helden onder begeleiding van een niet aflatend vrolijk geblaf, wat ook haar nieuwe eigenaar niet ontging, die daardoor niet erg ingewikkeld deed toen we hem meldden dat we onze hond terug wouden kopen. Met ons hoofd van bewaking terug aan onze zijde, waagden we ons op de markt waar we dankzij jou weer eens een aantal voedzame maaltijden konden samenstellen. Door positief te reageren op onze smeekbede in het vorige blog zorgde je ervoor dat we in ieder geval tot de volgende grens weer even vooruit kunnen en hoewel het uiterst effectieve ‘Give me Money’ bord dus weer even in de (dashboard)kastje kan, zijn we er nog niet helemaal; van de 3000 benodigde euro’s, zijn er nu dik duizend binnen.
(more…)