De drie linker handen wensen je geweldige feestdagen en een goed 2009! Maar nu ga je eerst ons blog lezen, want die is weer geweldig.

Update: Momenteel zitten we in Egypte, waar we eindelijk begrijpen waarom iedere Arabier als een mafkees met zijn lampen loopt te knipperen. Dat is namelijk om je tegenligger wakker te houden en op je aanwezigheid te wijzen. Wij knipperden niet, maar onze aanwezigheid was er zeker wel. En dat heeft een slapende Arabier ook ontdekt. En wij hebben ontdekt dat een Mercedes niet van wol is gemaakt. Verder zijn jullie helden ongedeerd, behalve Doutzen, die heeft met haar linker voorgevel onze vege leden beschermd, met als gevolg een total loss supermodel. wat dit betekend voor onze reis vertellen we later, eerst laten we horen wat we de laatste weken in Israel hebben uitgespookt. Blijft het nog even spannend.

(more…)

In Israël zijn de besnorde veteranen ingeruild voor lachende zwaar-bewapende jongeren die ons in goed Engels verwelkomen. Nadat we Doutzen door diverse ijzeren gordijnen heen manoeuvreren worden we tot op het bot ondervraagt over onze tocht en achtergrond.

Hiervoor was alles wel behoorlijk vlekkeloos verlopen. Omdat regen ervoor zorgt dat halve bergen op de weg belanden zijn we wel iets later dan gepland, maar onze drie-dagen-verzekering komt niet in gevaar. Onze belasting echter wel, en bij de grens betalen we behalve een exit-tax (ja, echt) ook een boete voor de belasting. Dit geeft niks, want je kunt Israel vervolgens binnenrijden zonder iets te betalen. Niets, noppes, nada! Gelukkig wisten we nog onze Soedanese vriend te herinneren die iets zei over het gevaar van Israëlische stempels en doolt er nu een los papiertje tussen de paspoorten. Vol vreugde en enthousiasme beantwoorden we de bizarre vragen die ons, elk individueel, bij de grensovergang worden gesteld. Onze antwoorden zorgen voor opgetrokken wenkbrauwen bij de appetijtelijke meisjes die ons streng proberen aan te kijken. Ja, we wonen in een bus. Wat we doen in Israël? Naar de kibbutz. Welke? Zijn er meer dan? Nee, we hebben geen adres. Mijn opa heet Alje, net als mijn vader. Jullie zijn een week door Syrië gereden? Ja, we hebben een langzame auto. Een half uur per persoon later is deze semi-inquisitie ten einde, hoe goed we ons best ook doen de meisjes aan de praat te houden…

Update: The media loves us again! Take a look at an article in the biggest newspaper in Israel (translation..) and FrieslandCast made another great movie!

(more…)